Houd je van mij


Houdje van mij?
Op een dag was ik vroeg in demorgen wakker om de zonsopgang te bekijken. Ah, het beeldschone van Godsschepping is met geen pen te beschrijven. Terwijl ik naar de zonsopgang keek,loofde ik God voor Zijn Prachtige Werk. Toen begon God mij vragen te stellen.
Hij stelde me de vraag:"Houd je van Mij?"
Ik antwoordde: "Natuurlijk houd ik van U? U bent mijn God, mijn Vader enmijn Verlosser"
Toen vroeg Hij: "Als je lichamelijk gehandicapt zou zijn, zou je dan ooknog van mij houden?"
Ik stond perplex. Ik keek omlaag naar mijn armen, mijn benen en de rest van mijnlichaam. Ik verwonderde me over hoeveel dingen ik niet meer zou kunnen doen.Dingen die ik als heel normaal ervaar. Ik antwoordde: "Het zou heel zwaarzijn, God, maar toch zou ik nog van U houden".
Toen vroeg God: "Als jeblind zou zijn, zou je dan nog steeds van Mijn Schepping houden?"
Hoe zou ik van iets kunnen houden zonder datgene te kunnen zien? Toen dacht ikaan alle blinde mensen op deze wereld en hoeveel van hen toch hielden van God enZijn Schepping.
Dus ik antwoordde: "Het is moeilijk om erover na te denken, maar toch zouik nog van U houden".
Toen vroeg God: "Als jedoof zou zijn, zou je nog steeds naar Mijn Woord luisteren?"
Hoe zou ik naar iets kunnen luisteren als ik doof zou zijn? Toen begreep ik het.Luisteren naar Gods Woord betekent niet gewoon mijn oren gebruiken, maar ik moetluisteren met mij hart.
Ik antwoordde: "Het zou zwaar zijn, maar toch zou ik nog naar Uw Woordluisteren".
Toen vroeg God: "Als jestom zou zijn, zou je dan nog steeds Mijn Naam prijzen?"
Hoe zou ik God kunnen loven zonder stem? Toen begreep ik dat God wil dat ik zingmet hart en ziel. Het maakt niet uit hoe het klinkt. En God loven hoeft nietaltijd door te zingen. Maar ook al zit het tegen, ik geef God de eer met woordenvan dank. Dus antwoordde ik: "Hoewel ik niet fysiek zou kunnen zingen, ikzou toch nog Uw Naam prijzen.
Toen vroeg God: "Houd jevan mij?". Met veel moed en een sterke overtuiging antwoordde ik: "JaGod! Ik houd van U omdat U de Enige Echte God bent!".
Ik dacht dat ik juist geantwoord had, maar God vroeg: "Waarom zondig jedan?"
Ik antwoordde: "Dat doe ik omdat ik ook maar mens ben, ik ben nietperfect".
"Waarom dwaal je dan veraf als het goed met je gaat? Waarom bid je alleen of je leven er vanaf hangt alshet slecht met je gaat?" Geen antwoord, alleen maar tranen.
God ging verder, "Waarom zing je alleen maar op bijeenkomsten van degemeente en andere evenementen? Waarom zoek je me alleen maar in de eredienst?Waarom vraag je alleen maar dingen voor jezelf? Waarom vraag je de dingen zotrouweloos?"
Mijn tranen rolden over mijnwangen. "Waarom schaam je je voor Mij? Waarom vertel je de mensen niet overHet Goede Nieuws? Waarom huil je bij anderen uit als het tegenzit, terwijl ikMezelf aanbied om alles bij mij te brengen? Waarom verzin je allemaal uitwegenals Ik je de mogelijkheden bied om in Mijn Koninkrijk te dienen?
Ik probeerde te antwoorden,maar er is géén antwoord op te geven. "Jij bent gezegend met leven. Ikheb je niet gemaakt om dit geschenk zomaar weg te gooien. Ik heb je gezegend mettalenten om Mij te dienen, maar je blijft je maar van me afkeren. Ik heb MijnWoord aan jou gegeven, maar je doet niets met die kennis. Ik heb tot jougesproken, maar je oren zaten dicht. Ik heb Mijn zegeningen aan je laten zien,maar je ogen waren er niet op gericht. Ik heb jou dienaars gezonden, maar je zatwerkeloos toe te kijken toen zij werden weggestuurd. Ik heb je gebeden gehoord,en ik heb ze ook allemaal verhoord".
"Houd je echt vanme?". Ik was niet in staat om te antwoorden. Hoe zou ik dat kunnen doen? Ikschaamde me voor mijn achtergebleven geloof. Ik had geen excuus. Wat zou ikkunnen antwoorden? Toen mijn hart het uitgeschreeuwd had en ik gehuild hadantwoordde ik: "Wilt U mij vergeven? Ik ben het niet waard om een kind vanU te zijn".
God antwoordde: "Dat isGenade Mijn kind". Ik vroeg Hem: "Maar waarom blijft U mij steeds maarweer vergeven?" God antwoordde: "Omdat jij door Mij gemaakt bent. Jijbent Mijn kind. Ik zal je nooit in de steek laten. Als je huilt, zal ik jetroosten en huil met je mee. Als je juicht omdat je vrolijk bent, zal ik met jemee lachen. Als je het niet ziet zitten, zal Ik je bemoedigen. Als je valt, zalIk je weer oprichten. Als je vermoeid bent, zal Ik je dragen. Ik zal bij je zijntot het einde der dagen en Ik zal altijd van je houden".
Nooit heb ik zo hard gehuild.Hoe kon het dat ik zo koud gebleven was? Waarom heb ik God zoveel pijn gedaan?Ik vroeg God: "Hoeveel houdt U van mij?". God spreidde zijn armen uiten ik zag dat ze aan het kruis genageld waren. Ik boog neer aan de voeten vanJezus Christus, mijn Verlosser. En voor de eerste keer in mijn leven heb ik echtgebeden.
